هشتمین کمیسیون مشترک برجام جمعه برگزار می‌شود

[ad_1]

به گزارش امروز آنلاین، آخرین نشست این کمیسیون اوایل اردیبهشت‌ماه در وین برگزار شد.

سید عباس عراقچی و مجید تخت‌روانچی معاونان وزیر خارجه کشورمان قرار است پس از پایان سفر به نیویورک، به وین رفته و در این نشست شرکت کنند.

در عین حال جلسات کارشناسی و کارگروه‌های مختلف در هفته جاری در وین و در محل هتل کوبورگ آغاز شده است و قرار است معاونان ظریف برای روز جمعه به آنها بپیوندند.

این نشست چند روز بعد از آن برگزار می‌شود که وزارت خارجه دولت ترامپ در نامه‌ای به کنگره پایبندی ایران به برجام را برای دومین بار تایید کرد.

کارشناسان بر این نظرند که این تاییدیه به معنی آن است که دولت ترامپ در عمل تعلیق آن بخش از تحریم‌ها علیه ایران که باید هر شش ماه تمدید شود را انجام داده است.

در ۱۸ می سال جاری رکس تیلرسون، وزیر خارجه آمریکا در نامه‌ای به کنگره تعهد ایران به برجام را تایید کرد و به واسطه‌ این نامه تعلیق بخشی از تحریم های ایران که به واسط برنامه هسته‌ای اعمال شده بود برای ۴ ماه دیگر تمدید شد.

تعلیق تحریم ها در ۱۸ می اولین آزمون دولت ترامپ در قبال برجام و ایران بود. اما این پایان ماجرا نبود و تیلرسون در همین نامه نگرانی آمریکا نسبت به فعالیت‌های ایران در منطقه را دخالت داد که به نوعی نقض روح برحام بود. وی در این نامه نوشت که ایران هم‌چنان یکی از حامیان اصلی تروریسم در منطقه است.

دولت آمریکا در آن مقطع، هم‌زمان با تمدید تعلیق بخشی از تحریم ها برای ۱۲۰ روز دیگر، مجازات‌های جدیدی علیه تهران به بهانه فعالیت‌های موشکی وضع کرد. در این تحریم ها، ۷ شخص حقیقی و حقوقی ایرانی و چینی به ‌ادعای دست داشتن در فعالیت‌های موشکی بالستیک جمهوری اسلامی در فهرست تحریم‌های آمریکا قرار گرفتند.

هم اکنون نیز آمریکا هم‌زمان با اعلام مجدد پایبندی ایران به برجام در ۱۸ جولای، تعلیق تحریم‌های خود علیه ایران (تحریم‌های با مدت زمان شش ماه) را تمدید می کند اما هم‌زمان تحریم‌هایی را علیه ایران اعمال کرد.

وزارت خزانه‌داری آمریکا در بیانیه‌ای در روز سه‌شنبه اعلام کرد که ۱۸ فرد و گروه را به دلیل حمایت آن‌ها از برنامه موشکی ایران در لیست تحریم قرار داد.

در این بیانیه آمده است که ۷ گروه و ۵ فرد که با سپاه پاسداران انقلاب اسلامی همکاری داشته‌اند در این لیست قرار گرفته‌اند. این تحریم‌ها همچنین ۳ فرد را مرتبط با آن چه آمریکا آن را گروه اقدامات مجرمانه چند ملیتی که مقر آن در ایران است، خوانده نیز شامل می‌شود.

این تحریم‌ها هرگونه اموال مربوط به افراد و یا گروه‌های تعیین شده را در آمریکا مسدود خواهد کرد و از تجارت آمریکایی‌ها با آن‌ها جلوگیری خواهد شد.

بنا بر این گزارش، آمریکایی در حالی اقدام به تحریم افراد و موسسات وابسته به نهادها و ارگان‌های نظامی ایران می‌کنند و آنها را به بسته شدن حساب‌های مالی و بانکی‌شان تهدید و محکوم می‌کنند که این افراد نه به آمریکا رفت و آمد دارند و نه قصد سفر داشته و دارند و نه حساب مالی در بانک‌های آمریکایی به نام آنهاست.

همچنین وزارت خارجه آمریکا دو موسسه ایرانی را که در برنامه موشکی ایران همکاری دارند را در لیست این تحریم ها مشخص کرده است.

رویکرد خصمانه آمریکا نه تنها در مقابله با ایران در سطح منطقه بلکه در اجرای برجام هم‌چنان ادامه دارد و این رویکرد بنا بر گزارش‌ رسانه‌های غربی قرار است در آینده تشدید شود.

آمریکا علاوه بر این‌که بر خلاف دیدگاه ایران و سایر اعضای ۱+۵ به دنبال بازنگری در برجام است و هم‌چنان با آن ایران و ۱+۵ را بازی می‌دهد،‌ در کنگره نیز قوانین تحریمی علیه ایران و این بار به بهانه‌ مقابله با تروریسیم و فعالیت‌های موشکی ایران یا حقوق بشری را دنبال می‌کند. هر چند این قانون که در سنا با اکثریت آرا تصویب شد اکنون پشت درهای مجلس نمایندگان مانده است اما این تلاش‌ها و تکرار مواضعی از جمله این‌که توافق هسته‌ای یک “توافق بد” است و ترامپ با اکراه با اعلام پایبندی ایران به برجام موافقت کرده است نشان می‌دهد مشکل آفرینی‌های ترامپ و تیم وزارت خارجه‌اش در آینده بیش از پیش خواهد بود.

ترامپ سعی دارد با سیاست “یکی به نعل، یکی به میخ” برجام را کج دار و مریض اجرا کند. از یک طرف شرکای اروپایی، چین و روسیه با او در مقابله با برجام همراهی نمی‌کنند و آن را تلاش بین‌المللی قابل دفاع در حوزه دیپلماسی و حل بحرانی می‌دانند که می‌توانست نتایج خشونت‌آمیز دیگری در بر داشته باشد. از یک طرف دیگر شعارها و اظهارات تند ترامپ و مقامات دولتش قبل و بعد از انتخاب وی به عنوان رییس‌جمهوری آمریکا علیه برجام و ایران راهی برای وی باقی نگذاشته است جز این‌که اقدامات تنبیهی علیه ایران را به شکلی که برجام را به طور صریح نقض نکند استمرار بخشد. هر چند ایران و دیگر کشورهای ۱+۵ نسبت به این اقدامات و تلاش شخصی و سیستماتیک ترامپ و دولتش در اجرا نکردن برجام با حسن نیت هشدار داده‌اند و انتظار است با فشار بین‌المللی ترامپ هرچه سریع دست از تلاش‌های علنی و پنهانیش در این رابطه بردارد.

بنا بر اعلام عباس عراقچی معاون وزیر خارجه کشورمان از جمله موضوعات مطرح در هشتمین کمیسیون مشترک برجام که از سوی ایران دنبال خواهد شد موضوع بدعهدی‌ آمریکا در روند اجرای برجام است. نحوه مقابله دولت جدید آمریکا با برجام و دیدگاه‌هایی که آنها مطرح کرده‌اند یکی از بحث‌های جدی ما در کمیسیون مشترک برجام خواهد بود.

عراقچی و تخت‌روانچی در سفر هفته جاری ظریف به نیویورک وی را همراهی کرده‌اند و در نشست‌ها و مذاکرات وزیر امور خارجه‌ کشورمان حضور داشتند.

عراقچی هم‌چنین گفته است: هیات ایرانی در جریان سفر به نیویورک با تعدادی از مقامات کشورهای ۱+۵ که در نیویورک به سر می‌برند رایزنی‌ها و گفت‌وگوهایی خواهد داشت و با طرف آمریکایی نیز اگر دیداری انجام شود در چارچوب ضرورت و مسائل مرتبط با برجام انجام می‌شود و ارتباطی بیش از این نداریم و اگر لازم باشد در سطح کارشناسی و یا در همین حدود بر اساس ضرورت‌، ممکن است دیدارهای دو جانبه‌ای آن هم فقط مربوط به اجرای برجام داشته باشیم.

منبع: isna.ir

[ad_2]

لینک منبع

دل دلواپسان برای «سان آنگول آنگولا» تنگ شده است: ما "توتال" نمی‌خواهیم!

[ad_1]

بزرگ ترین میدان گازی جهان، در خلیج فارس واقع شده و بین ایران و قطر مشترک است. طبق مقررات بین المللی هم، هر کدام از دو کشور نیز چقدر که خواست می تواند از میدان مشترک برداشت کند و این گونه نیست که موجودی میدان، بین آنها تقسیم شود.

قطری ها، سال هاست که با استفاده از تکنولوژی های روز دنیا که در اختیار شرکت های معتبر جهانی مانند اکسون موبیل آمریکا، توتال فرانسه، میتسویی ژاپن و… است در حال برداشت از این میدان مشترک گازی هستند و به برکت همین برداشت ها نیز توانسته است بالاترین درآمد سرانه در کل جهان را به خود اختصاص دهد.

در این سو و در ایران، تأسیسات و فازهای پارس جنوبی مستقر شده است که کارشان همانند تاسیسات مشابه قطری، استخراج گاز میدان مشترک است.

تا قبل از تحریم های هسته ای، ایران نیز مانند قطر از توان فنی و سرمایه گذاری بین المللی برخوردار بود و تکمیل فازها، طبق برنامه پیش می رفت تا از قطر عقب نیفتیم. فاز ۳ و ۲ را توتال فرانسه با قیمت ۲ میلیارد دلار در ۲ سال ساخت و تحویل ایران داد و هم اکنون، سال هاست که ایران از همین فاز، میلیاردها دلار درآمدزایی می کند.

پارس جنوبی؛ ایران هنوز در حال تکمیل فازهایش در این منطقه است

دل دلواپسان برای «سان آنگول آنگولا» تنگ شده است: ما

اما با شروع تحریم ها، شرکت های معتبر و دارای فناوری روز، از ایران رفتند. شرکت های داخلی نیز برای ساخت فازهای بعدی، با مشکلات فنی و مالی متعددی رو به رو بودند به گونه ای که گاه به خاطر چند قطعه، کل پروژه یک فاز مدت ها به تعویق می افتاد.

قطعات به طور قاچاقی وارد می شدند. یک بار  یکی از مسوولان از پارس جنوبی بازدید کرد و عکس هایش در رسانه ها منتشر شد. در آن عکس ها مشخص شد که برخی قطعات از یک شرکت خارجی تهیه شده است. لابی ضد ایرانی، به استناد همان عکس ها، سراغ آن شرکت رفت و مانع از ادامه همکاری اش با ایران شد.

قطعات خریداری شده برای فازهای پارس جنوبی، با چند برابر قیمت به دست ایران می رسید؛ آن هم بدون گارانتی و نصب و خدمات پس از فروش. حتی در مواردی، تعیین اصالت کالا هم میسر نبود که آیا این قطعه واقعاً آلمانی است یا واسطه ها از چین خریده اند و به اسم قطعه آلمانی، به چند برابر قیمت به ایران فروخته اند، چرا که امکان استعلام هم وجود نداشت.

تاسیسات مدرن گازی قطر برای برداشت از میدان مشترک با ایران/قطر همچنین مالک بزرگترین ناوگان کشتی های حمل گاز طبیعی مایع شده (ال ان جی) دنیاست

دل دلواپسان برای «سان آنگول آنگولا» تنگ شده است: ما
دل دلواپسان برای «سان آنگول آنگولا» تنگ شده است: ما

چند بار هم تلاش شد که ایرانی ها از تنهایی فنی و مالی درآیند و برخی کشورهای خارجی نیز وارد پارس جنوبی شوند تا بیش از آنچه بودیم، از قطر عقب نمانیم ولی نشد که نشد.

بدین ترتیب، فازهای ایرانی پارس جنوبی، با بیش از ۴-۳ برابر قیمت واقعی و در زمانی ۳-۲ برابر طولانی تر از موعد طبیعی ساخته شدند و این در حالی بود که هر یک روز تعویق در تکمیل پارس جنوبی، مترادف میلیون ها دلار ضرر برای ایران و سود خالص برای قطر است.

مراسم بارگیری محموله صادراتی شماره ۱۰۰۰۰ گاز طبیعی ال ان جی قطر با همکاری شرکای خارجی

دل دلواپسان برای «سان آنگول آنگولا» تنگ شده است: ما

اکنون بعد از سال ها و به لطف برجام، ایران توانسته است “توتال” ، یکی از غول های نفت و پتروشیمی جهان را به پارس جنوبی بازگرداند تا بلکه با سرعت دادن به روند تکمیل فازهای باقی مانده، بخشی از عقب ماندگی های چند سال گذشته، جبران شود.

سه دلیل دلواپسان و کاسبان تحریم برای نگرانی از حضور توتال در ایران

برخی در داخل کشور، عزم شان جزم است که نبینند و نشنوند و نفهمند. گویا دستور دارند با همه اقدامات دولت روحانی مخالفت کنند و کارهای خوب را بد جلوه دهند.

روحانی، زنگنه، ظریف و همکاران شان توانسته اند بعد از سال ها، با آوردن توتال فرانسه -که از بزرگ ترین برندهای صنعت پتروشیمی جهان است- پارس جنوبی را به تکنولوژی روز جهان متصل کنند.

دل دلواپسان برای «سان آنگول آنگولا» تنگ شده است: ما

از این رویداد، دو گروه ناراحت اند؛ یکی قطر است که تا کنون خیالش راحت بود که ایران، حالا حالاها نمی تواند قد علم کند و باید با تکنولوژی قدیمی و با کندی، فازهایش را پیش ببرد.

گروه دیگر، دلواپسان و کاسبان تحریم هستند. حضور توتال و نظایر آن در ایران، چند نتیجه دارد که هر چند برای کشور خوب است ولی حال دلواپسان را بد می کند:

۱ –
حضور توتال، رشد پارس جنوبی را تسریع می کند، درآمد کشور را بالا می برد، اشتغالزایی می کند، تکنولوژی را به داخل می آورد و در نهایت منجر به افزایش رشد اقتصادی کشور می شود. موفقیت دولت روحانی، هرگز خوشایند کسانی نیست که تمام تلاش آنها، به شکست کشاندن او و راهیابی به نهاد ریاست جمهوری در سال ۱۴۰۰ است.

۲ –
آمدن توتال، راه را برای حضور شرکت های معتبر دیگر جهان در ایران -چه در نفت و گاز و چه در سایر حوزه ها- باز می کند.

برخی شرکت ها در سطح جهانی، بسیار شاخص هستند و حضور یا عدم حضورشان در یک کشور می تواند به سایرین نیز خط دهی کند. توتال یکی از این شرکت هاست.

با آمدن شرکت های معتبر جهانی، دلالال و کاسبان تحریم نخواهند توانست یکه تازی کنند و یک شبه راه صدساله بپیمایند.

۳ – کار با تکنولوژی بالا، سرعت زیاد و قیمت پایین، امکان مقایسه را فراهم می کند. خیلی ها نگران چنین مقایسه ای هستند.

از بزرگ آنگولا تا توتال فرانسه!

دلواپسانی که این روزها، علیه توافق ایران و توتال سم پاشی می کنند، گویا یادشان رفته است که دولت محبوب شان، برای توسعه پارس جنوبی، دست به دامن شرکت های آنگولایی و هندی شده بود.

دل دلواپسان برای «سان آنگول آنگولا» تنگ شده است: ما

کسانی که امروز گریبان پاره می کنند که چرا در این قرار داد، سهم توتال ۵۰٫۱ درصد است، چرا وقتی شرکت ملی نفت ایران به آنگولایی ها و هندی ها پیشنهاد ۶۰ درصدی می داد سکوت کرده بودند؟ حال بماند تفاوت تکنولوژی امروز فرانسه با تکنولوژی ۸ سال قبل آنگولا و هند!

آیا از نظر آقایان اگر ایران با شرکت آنگولایی “سان آنگول آنگولا” و شرکت های هندی او.ان.جی.سی” و “هندوجا” همکاری کند خوب و افتخار آفرین است ولی همکاری با یکی از برترین شرکت های نفت و گاز جهان و بهره مندی از تکنولوژی روز جهان، باعث دل آشوب می شود؟!

جالب اینجاست که همان شرکت های آفریقایی و هندی هم در ایران نماندند و هنگام ترک شان نیز در داخل نوشتند که فلان شرکت “بزرگ” ایران را ترک کرد ولی الان از حضور توتال در ایران، غمگین شده اند!

دل دلواپسان برای «سان آنگول آنگولا» تنگ شده است: ما

قضیه این دولت و آن دولت نیست؛ قضیه منافع ملی ایران است و قطری که بعد از برجام، مجدداً برای افزایش برداشت از میدان مشترک گازی، برنامه ریزی کرده است.

ما اگر از شرکت های بزرگ برای سرمایه گذاری مالی و فنی در پارس جنوبی دعوت نکنیم، نه تنها از درآمد گازی در دهه های آینده محروم می مانیم بلکه ذخایر تکرار نشدنی پارس جنوبی را به قطری ها تقدیم می کنیم. فهمیدن این، کار سختی نیست.

منبع: asriran.com

[ad_2]

لینک منبع